Wskazówki dla osób prowadzących zajęcia dydaktyczne ze studentami ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu.

 

Autor: mgr Izabela Pietrowska

 

  1. Przed studentami ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu należy stawiać takie same wymagania, jak przed innymi studentami, ponieważ zamierzają oni zdobyć wyższe wykształcenie, a to uczelnia odpowiada za uzyskany przez nich dyplom.

  2. Zalecane jest przekazanie studentowi z dysleksją w formie pisemnej listy warunków koniecznych do zaliczenia danego przedmiotu.

  3. Wskazane jest przekazanie studentowi z dysleksją listy tematów, które będą realizowane podczas poszczególnych zajęć, ponieważ umożliwi mu to wcześniejsze przygotowanie się do nich.

  4. Należy studentom ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu przekazywać takie same wiadomości jak studentom bez takiej diagnozy. Po uzgodnieniu z prowadzącym zasadne jest udostępnianie studentom ze specyficznymi trudnościami  w czytaniu i pisaniu przed każdymi zajęciami konspektu zajęć oraz materiałów dydaktycznych z zajęć (np. w postaci plików elektronicznych). Dzięki temu ta grupa studentów w trakcie zajęć będzie mogła skoncentrować się wyłącznie na omawianych zagadnieniach, a nie na sporządzaniu notatek. Umożliwi im to także lepsze opanowanie materiału. Studenci są wówczas zobowiązani do wykorzystywania pozyskanych w ten sposób informacji wyłącznie do własnego użytku.

  5. Nauczanie polisensoryczne będzie ułatwiać studentom z dysleksją zapamiętywanie wymaganych treści.

  6. Zasadne jest także, aby (po uzgodnieniu z prowadzącym) umożliwić studentom ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu korzystanie z technologii pomocniczych, tj. komputera, dyktafonu, programów syntezy mowy, programów wspierających czytanie. Studenci są wówczas zobowiązani do wykorzystywania nagrań z zajęć wyłącznie do własnego użytku.

  7. Zaleca się zezwolenie na korzystanie z komputera w trakcie przygotowywania prac oraz egzaminów pisemnych.

  8. Stosownie do wykładanego przedmiotu proponuje się adaptacje egzaminów poprzez dostosowanie ich formy do indywidualnych potrzeb studentów ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu. Na przykład można umożliwić zmianę egzaminu pisemnego na egzamin ustny przy jednoczesnym zachowaniu zrównoważonego weryfikowania poziomu wymaganej wiedzy od studentów. Równocześnie w zależności od specyfiki danego przedmiotu można rozważyć wydłużenie czasu trwania egzaminu. Ta grupa studentów potrzebuje więcej czasu na analizę i syntezę czytanego i pisanego tekstu.

  9. Powinno się oceniać prace tych studentów w oparciu o ich aspekt merytoryczny. O ile nie wymaga tego przedmiot napisanie pracy niekaligraficznym pismem i/lub z nielicznymi błędami w pisowni nie powinno obniżać jej wartości. W przypadku, gdy osoba oceniająca uzna, że praca została napisana nieczytelnie, to wówczas autor pracy powinien móc ją jej przeczytać. Należy zaznaczyć, że ten aspekt nie dotyczy sytuacji, w których celem pracy jest sprawdzenie opanowania umiejętności estetycznej pisowni i/lub znajomości zasad ortografii.

 

 

 

 

Powrót: wskazówki